Verslagen

Nieuwjaarsreceptie 2017 – 2 Takt Vrienden Nederland

We hadden weer eens wat te vieren bij de Tweetaktvrienden!

Namelijk het 10-jarig bestaan en als ik goed gerekend heb, de alweer 9e Nieuwjaarsreceptie, die volgens goed gebruik altijd begin januari wordt gehouden en ook altijd goed bezocht wordt door vele Tweetaktvrienden van 2-TVN en zustervereniging Ostalgie de Kempen (OSK) uit België!

Ook deze keer was het zoals we gewend zijn, weer hartstikke gezellig in Tilburg! Peter en Riet Oppermans, hadden de grote ruimte naast hun huis weer mooi ingericht met zitjes en staanplaatsen, waar goed gebruik van werd gemaakt. Dit alles onder genot van koffie, thee en andere drankjes!

Gastvrouw Riet, was als een moeder voor ons en had zich zoals altijd ook weer behoorlijk uitgesloofd, om heerlijke tussendoor hapjes te maken en uit te serveren aan de gasten!

Kennelijk was iedereen blij om elkaar weer te zien en er werden zoals altijd ook weer vele “Tweetaktweetjes” en belevenissen van het afgelopen jaar besproken, waarbij nogal eens een bulderend gelach voorkwam!

Dit jaar was de bijeenkomst alweer voor de zevende keer bij Peter en Riet Oppermans.In al die jaren, zijn we drie keer te gast geweest op twee andere locaties, maar dat gaf toch zoals ik het zie, nooit de sfeer zoals bij Peter en Riet, tussen de auto’s, posters en onderdelen!
Namens alle tweetaktvrienden, voor iedereen de allerbeste wensen voor 2017 en dat we weer veel tweetaktplezier mogen beleven in goede gezondheid!

Peter en Riet, wederom bedankt voor jullie gastvrijheid,

Ben van Nuland

Kampeerweekend 2 Takt Vrienden Nederland 2016

Beste 2takt vrienden,

even een korte samenvatting van het afgelopen kampeerweekend. Het doet mij deugd om te melden dat we weer terug kunnen kijken op een zeer geslaagd weekend. Ondanks het slechte weer wist de kleine groep 2takt vrienden er weer een gezellige boel van te maken.

Het is jammer dat we niet nog meer vrienden hebben kunnen mobiliseren om te komen maar ik zal het maar op de weersomstandigheden én het voetbal houden. Mijn dank gaat uit naar Gerrit voor de mooie rit, waardoor we een stukje België hebben kunnen beleven waar we anders nooit zouden komen.

Óók dank aan Peter en Riet die zich weer volop ingezet hebben om het weekend te laten slagen. Óók mijn speciale dank aan het handjevol bikkels die meegeholpen hebben met opbouwen en afbreken en de hevige buien hebben getrotseerd.

Ik hoop dat we volgende jaar toch weer iets van een treffen of kampeerweekend mogen beleven. Ik vond het gewoon kei gezellig 🙂 :-)!!

De Groene Hart rit 2016

Begin april heb ik de IFA F9 weer eens wakker geschud. Die had nu lang genoeg geslapen. Af en toe met droog weer een ritje door de polder hier, maar daar had je het deze winter ook mee gehad. Op deze stralend mooie 10e april was het een waar genoegen om de F9 weer eens de snelweg op te zetten. Wij hadden veel bekijks onderweg.

Vaak kwam er een auto met dezelfde snelheid (ca 90 km/h) half naast je rijden om te kijken. Je ziet dat de mensen denken “Wat is dat nou voor merk auto”. In het voorbijgaan kwamen dan de duimen omhoog.

Om ca 11.20 uur in Bodegraven aangekomen bleek dat we zeker niet te vroeg waren. Trabanten, Wartburgen en Barkassen in allerlei felle kleuren. Ook een grote Volga stond te pronken op de parkeerplaats.

Eerst even een lekker bakkie koffie en toen de deelnemersplaat monteren aan de IFA. Die kan je niet voor je nummerbord hangen, want voor je het weet zit er een fanatieke bromsnor te zeueren. Een extra gaatje erin gemaakt en lekker stabiel vastgeschroefd op de bumper.

Stipt 1100 uur vertrok de stoet. Om de route op de beschrijving te volgen moest de bijrijder wel attent blijven, want ze zat zomaar een rotonde te weinig op te noemen. In het begin konden we mooi aansluiten en zolang je de voorgangers in het oog had wisten we dat we goed gingen. Al heel snel kwam er plots een stop en nadat we daar ca 10 minuten hebben staan gissen wat er aan de hand was, ondertussen ruimte makend voor het andere verkeer, reden we weer verder.

Die prachtige slingerweg door de Meije is in alle jaargetijden erg mooi om te rijden. Nu er nog niet veel fietsers waren is dat met de auto heel goed te doen. Vorig jaar midzomer hebben wij in clubverband (Oud Maar Sterk) met de motor ook die route gereden. Zeer tot verdriet van al die fietsers die onverstoorbaar met zijn 2en of zelfs met zijn 3en naast elkaar bleven rijden. Dat zijn overigens vaak dezelfde mensen die hun auto waarop ze die fietsen vervoerden gerust op mijn oprit zetten of bij de supermarkt de hele dag een klanten parkeerplek in beslag nemen. Ooit heeft zo’n cyclopedist het geflikt om op het dak van mijn auto te slaan omdat hij oordeelde dat ik daar met de auto niks te zoeken had. Ik reed nota bene op het laatste stukje op de dijk naar mijn huis.Wurgen zou je zo iemand. Shit, ik dwaal af.

Verder met de rit, Noorden, Nieuwkoop, Ter Aar, Aarlanderveen en Woubrugge waar we gingen lunchen. Jammer wel dat wij de lunch met dat mooie weer binnen moesten zitten.Het is eigenlijk ook nooit goed, want als het slechter weer zou zijn waren we wel tevreden. toooch?

Na de lunch weer verder.
De F9 begon steeds rotter te lopen.

Tijdens de ochtendrit viel af en toe al de ontsteking op één cilinder weg, die er pas weer bijkwam als ik flink door kon rijden. Dat werd nu steeds erger en werd behoorlijk vervelend. Flink gas erop houden dan maar. Dat kon ikzelf bepalen omdat ik de voorste van een groepje was. De T-splitsing in Boskoop nam ik te vroeg, die eindigde op een parkeerplaats. Dan maar weer de route opzoeken en aansluiten achter andere deelnemers. Dat ging ook prima. Totdat wij vanuit Boskoop naar Reeuwijk gingen.

Ik heb ruim 50 jaar geleden enkele jaren in Reeuwijk Dorp gewoond en ik dacht dus dat ik de weg wel redelijk wist. Natuurlijk is veel veranderd en doorgaande routes hebben nu een omleiding door wijken die vroeger nog niet bestonden. Op zeker moment mistten we daar ook een afslag.

Wij stopten langs de weg en omdat ik er nog steeds van overtuigd was dat ik in het gebied de weg wel kon vinden volgde men mij nu maar weer. Jammer dan, we kwamen op de snelweg terecht richting den Haag, met als 1e mogelijkheid om er weer vanaf te gaan de afslag Waddinxveen. Door het loslaten van het gas kwam het euvel van op 2 cilinders lopen nog sterker naar boven en ben ik op de vluchtstrook gestopt.

Mijn mede slachtoffers vertrouwden mij kennelijk niet meer en zijn doorgereden terug de snelweg op. Dat lukte mij niet meer. Ik moest eerst repareren. Eerst de bougies eruit, die waren mooi koffiebruin. Dan de contactpunten bekijken, daar kan ik moeilijk bij komen want dan moet eerst de nummerplaat eraf en het ontstekingsdeksel kan er niet af zonder eerst het frontje aan de onderkant eraf te sleutelen. Toen bleek dat van alle 3 de contactpuntjes het nylon blokje dat over de as loopt ver was weggesleten. De puntjes openden nauwelijks meer. Vorig jaar heb ik nog de hele set vervangen door splinternieuwe. Dat is dus rotzooi, de oude hebben fiber blokjes i.p.v. Nylon. Gelukkig heb ik altijd een complete afgestelde grondplaat achterin liggen.

Na monteren daarvan konden wij onze weg vervolgen. Omdat het geheel toch wel een dik uurtje heeft gekost zijn wij er bij Bodegraven niet meer af gegaan maar zijn rechtstreeks naar huis gereden.

Hiermee wil ik Anja en Nico bedanken voor de mooie rit en voor alle moeite die zij daarvoor hebben gedaan. En hopelijk kan ik dat de volgende keer wel persoonlijk doen.

Technische Sleuteldag 2016 – 19 maart 2016″

Op zaterdag 19 maart, vond wederom de bekende inmiddels traditionele 2-tvn Sleuteldag plaats in Tilburg. We waren zoals veel voorgaande jaren, weer uitgenodigd bij Peter en Riet Oppermans.

Dit keer niet in het garagebedrijf, zoals we gewend waren, maar op hun nabij gelegen nieuwe privé locatie, met een mooie hal er bij, in de Benatskystraat.

Dat bleek net als bij de Nieuwjaarsreceptie, een prima alternatief en ook nog eens een hele gezellige plek te zijn. Wederom had onze gastvrouw Riet weer gezorgd voor koffie en thee, met een heerlijk stukje gevulde cake er bij. En rond het middaguur werd iedereen ook nog eens door Riet voorzien van warme en koude hapjes!

Toen ik rond 11.00 uur arriveerde, waren er al zo’n 30 bezoekers aanwezig. Maar gaande weg de tijd, kwamen er steeds meer bij vanuit alle windstreken!

Trouwe bezoekers, Piet en Marijke, hadden er bij aankomst net 200 km enkele reis op zitten! Uit ervaring weet ik, dat men bij andere oldtimerclubs die een sleuteldag organiseren, de opkomst vaak heel mager is.

Toch maar weer een bewijs, dat de Tweetaktvrienden echte doeners zijn en elkaar een warm hart toedragen en elke gelegenheid aangrijpen om elkaar te ontmoeten om gezellig bij te kletsen. Het thema voor die dag was “Waar moet je op letten bij de APK-keuring”, maar er was ook gelegenheid om eventueel met hulp, kleine reparaties uit te voeren.

Kennelijk had iedereen zijn zaakjes goed op orde, want er werd (in de tijd dat ik er was), niet aan auto’s gesleuteld, maar voornamelijk gepraat over “Tweetaktweetjes” en ervaringen met soms sterke verhalen uitgewisseld!

Als blikvanger had Henk Franssen een in ver gevorderde restauratiestaat verkerende hoogbejaarde Peugeot, uit 1935 meegebracht. Hoewel dit geen tweetakter is, had hij over belangstelling niet te klagen! Prachtig om te zien, hoe men in die tijd een auto bouwde!

Peter en Riet, namens iedereen maar weer heel hartelijk bedankt, dat jullie ook deze dag weer tot een enorm succes hebben weten te maken!

Ben van Nuland

“Nieuwjaarsreceptie 2 Takt Vrienden Nederland, 17 januari 2016”

Een spiksplinternieuw jaar, dat werd ingeluid op ook een spiksplinternieuwe locatie! Op zondag 17 januari, vond de inmiddels alweer 9e Nieuwjaarsreceptie van “Tweetakt Vrienden Nederland” plaats, ditmaal bij het nieuwe stulpje van Peter en Riet Oppermans in Tilburg.

De grote loods achter hun huis wordt het toekomstige “Tweetakt Walhalla” van Peter en Riet, maar voor deze gelegenheid hadden ze de ruimte heel gezellig ingericht met zitjes en statafels, waar het gezellig toeven was en schijnbaar was er voldoende gespreksstof!!

Bovendien is voldoende parkeergelegenheid aanwezig.
Vandaag waren er helaas iets minder 2-tvn-ers met hun traditionele tweetakter gekomen, wel met 4-takters. E.e.a. had misschien te maken, met de gladheid en sneeuwverwachting?

De vrienden kwamen overigens niet allemaal uit Nederland, want zoals ieder jaar, waren er weer veel leden van onze Belgische Zustervereniging  “Ostalgie Stammtisch Kempen” in grote getale aanwezig.

Paul Peeters (van Taverne De Gouden Arend) bracht traditioneel heerlijke soep mee, evenals zijn alom bekende knalgele mobiele Trabant-Biertap. Intussen zorgden Riet en Lean voor de koffie en perfect verzorgde heerlijke tussendoorhapjes.

Bij binnenkomst was er de gelegenheid om het lidmaatschapsgeld a €10,– te voldoen. Eigenlijk onbegrijpelijk, hoe onze “2-tvn kartrekkers” het al 9 jaar voor elkaar krijgen, om van alles perfect te organiseren, zonder verhoging van de contributie en er ook nog eens ieder jaar een leuke gadget bij te geven! Daar zou onze landsregering toch eens een voorbeeld aan moeten nemen!

Zoals hierboven vermeld, ligt er weer een heel nieuw Tweetaktjaar voor ons waar (ogenschijnlijk) nog weinig aan gedaan is. Maar het tegendeel blijkt echter, want de clubleiding heeft alweer een volle activiteiten planning gereed, zoals je inmiddels op de site kunt lezen!

Maar ook Peter Oppermans liet zich niet onbetuigd in zijn “Orbi et Orbi”, ofwel jaarlijkse toespraak. Hij uitte ook namens de andere bestuursleden, zijn tevredenheid, over het verloop van alle activiteiten in het afgelopen jaar.

Maar wierp vooral ook een blik op het aankomende seizoen. Zo zijn er wat organisatorische wijzigingen v.w.b. het Kampeerweekend in Arendonk, op 27-29 mei en het Kampeerweekend van 2tvn, 24-26 juni. (Voor meer informatie zie “Evenementen 2016” op de 2tvn website)

Verder vroeg Peter of er toch a.u.b. mensen bereid zijn om een verslag(je) van een activiteit, of foto’s,  zoals bijvoorbeeld een Kampeerweekend of een rit te maken, om op onze website te plaatsen.

Rest mij nog om (ook namens alle 2-tvn-ers) wederom het bestuur van 2-tvn te bedanken voor hun ontembare inzet in de afgelopen jaren en de gastvrijheid van Peter en Riet.

Ben van Nuland

20160117_141108

“Kruiken Toerke 2014”

Voor de eerste keer in de geschiedenis van 2tvn, organiseerde Peter Oppermans het “Kruiken Toerke”, op zondag 15 juni, in de prachtige omgeving van Tilburg.

Waarschijnlijk heeft Peter de naam voor deze tocht afgeleid van een oneerbiedige bijnaam voor Tilburgers? Zo rond de klok van 10.00 uur verzamelden zich naar schatting een twintig tweetakters bij “Cafe Schalken” aan de Pater Donderstraat 15, net buiten Tilburg.

We werden hartelijk ontvangen met koffie en een warm worstenbroodje, in het knusse bruine cafe, door een hele gezellige kastelein en zijn even gezellige vrouw!

Onze Belgische vrienden van de OSK waren ruimschoots vertegenwoordigd en hadden naar mijn idee zelfs de overhand.

Vervolgens gingen we rond 11.30 uur op pad en lieten we Cafe Schalken in blauwe nevelen gehuld achter ons.

Peter stelde alle deelnemers nog even gerust, dat mocht er iemand onverhoopt stukken krijgen, hij een volle gereedschapskist in de 2tvn cabrio had liggen. En dat geeft toch een prettig gevoel dat hij daar aan dacht en dat is ook de echte Tweetaktvrienden mentaliteit. (zoals in de tekst van het Tweetaktlied voorkomt : “Staat er eentje stil met pech, dan helpen we hem weer snel op weg”!!)

Er was geen vaste rustplaats ingepland, maar wel werden in de route drie mogelijke lokaties getipt waar ieder naar eigen keuze even kon gaan zitten.

Het weer was precies wat we nodig hadden, niet te heet en af en toe een zonnetje bij gemiddeld zo’n 21 graden!

Zo halverwege de route, werden vooral de cabriorijders ook nog eens extra verrast met een koude douche, afkomstig van een grote landbouwsproeier.

De routebeschrijving gaf ons soms wel eens te denken. Bijvoorbeeld “Bij rode lamp, weg oversteken

In ons geval was het een groene lamp, waardoor we een onzeker gevoel kregen. Gelukkig ging er daarna weer een rode lamp branden, maar we hebben geleerd dat we dan niet door mogen rijden en ja, wat moet je dan………. ?? Haha…

Verder was alles heel duidelijk aan gegeven en konden we heel ontspannen de mooie rit uitrijden van zo’n 90 km lang.

Zo rond 16.00 uur was iedereen wel weer veilig en zonder pech terug bij Cafe Schalken, waar op het terras nog even gezellig iets werd gedronken en na gebabbeld over de prachtige rit.

Peter, namens alle deelnemers, bedankt voor deze mooie dag en hopelijk krijgt het Kruiken Toerke volgend jaar weer een vervolg?

Ben van Nuland

Oost Europadag 2014

Op zondag 11 mei 2014, vond voor de vijfde keer de “Oost Europa Dag” plaats.

Van Piet van Leeuwen, (Piet Pruttel) kreeg ik de informatie, dat het er eigenlijk veel meer zijn geweest, maar dat de organisatie destijds onder een “andere vlag” resorteerde.

De organisatie was in handen van Nico Ruhe, Hans Hubers en Piet van Leeuwen.

Jammer genoeg werkte het weer niet echt mee, want de regen viel met bakken uit de lucht en er stond ook nog eens een stevige wind bij.

Hoewel mijn vrouw die dag jarig was, vond zij toch dat ik de Oost Europa Dag niet mocht missen! Ik had er van gedroomd om met de Barkas te komen, maar dat werd helaas een “natte droom”.

Het weer was naar mijn mening te slecht, achteraf bezien was ik dus een slappeling, want vele anderen trotseerden de regen en de wind wel!

De eerste drie keer vond de organisatie plaats in de kweekkassen van medeorganisator Nico Ruhe, in Aalsmeer. Een jaar later had men een nieuw stekkie gevonden in Dalfsen bij het inmiddels niet meer bestaande “Roodster Auto’s”.

Een nieuwe lokatie vinden was erg moeilijk, dus werd er noodgedwongen een jaartje overgeslagen, tot groot verdriet van alle liefhebbers.

Maar de aanhouders wonnen en vonden een nieuwe lokatie, namelijk bij het nieuwe Skodamuseum van Hans Hubers, aan de Krakkedel in Doornenburg.

En dat was een schot in de roos!

Wederom was het een gezellige ontmoetingsplaats voor bezitters, liefhebbers en geïnteresseerden, voor alles wat met het voormalige Oostblok te maken heeft.

Zowel auto’s, motoren, kleding en gebruiksvoorwerpen uit bijvoorbeeld Rusland, Tsjechië, voormalige DDR en omringende landen waren er te bewonderen.

Uiteraard was het een hoog Skoda gehalte, Wat bestaan daar veel verschillende modellen van zeg! De bekende merken zoals, Trabant, Wartburg, Barkas waren te bewonderen naast Moskvich, Scaldia, Tatra, Lada en Gaz Pobeda.

Maar ook echte uitblinkers, zoals o.a. de Aero Minor uit 1959 met gedeeltelijk houten opbouw, van Piet van Leeuwen (Die te koop is) en wat te denken van die prachtige witte Volga en zonder anderen te kort te doen, de Skoda uitvaartbus, waren echte blikvangers.

De veelzijdigheid van dit evenement bleek ook uit de verscheidenheid aan motorfietsen zoals: Ish, Jupiter, Ural/DnjeprIsh, Jupiter, Ural/Dnjepr en de bij ons meer bekendere Jawa. Het Skoda museum is gevestigd in een voormalige championkwekerij.

Daardoor zijn er diverse halletjes naast elkaar, waardoor de verscheidenheid van al het te bezichtigen moois nog beter tot zijn recht kwam.

Eigenlijk was het de bedoeling om ook op die dag het Skoda Museum officieel te openen, maar omdat nog niet alles klaar is, wordt dit naar een latere datum verschoven.

Ongetwijfeld zullen we hier nog meer van horen.

Organisatie team, Hans, Nico en Piet, hartelijk dank dat jullie er weer in geslaagd zijn om er iets moois van te maken en hopelijk volgend jaar weer?

Ben van Nuland

Groene Hart rit 2.0

Zondag 27 April was het dan weer zover! De groene Hart rit 2.0. Er werd verzamelt bij brouwerij ‘’de Molen’’ waar iedereen onder het genot van een kopje koffie en lekker stukje taart zich voor kon bereiden op het ritje. Na de inschrijving en alle schildjes geïnstalleerd te hebben op de mooie auto’s konden we van start gaan! Met Anja en Sanne voorop volgde er een mooie parade van de door ons zo geliefde auto’s. Zachtjes reden we richting de Keukenhof waar aan aanzien geen gebrek was. Er werd een glimlach getoverd op het gezicht van de voorbijgangers wat toch weer een mooie bijeenkomst is! Na de Keukenhof werd er gestopt bij Pannenkoekenhuis ’’de Hooiberg’’, waar we een heerlijk pannenkoekje hebben geprikt. De maagjes waren weer vol en het ritje werd vervolgt. Er werd nog een klein stukje terug gereden richting Bodegraven waarna de dag af werd afgesloten met een biertje met een gezellig groepje mensen.

Bedankt voor deze leuke dag!

Nico, Anja en Anouk

Ook namens het Dierenasiel in Leiden heel erg bedankt voor de gulle gave!

Nieuwjaarsreceptie 2tvn, op zondag 12 januari 2014

Als je vanaf het prille begin lid bent van de gezelligste 2-Taktvereniging die ik ken en ook alle Nieuwjaarsrecepties hebt bezocht, is het best moeilijk om er telkens weer een ander verslag te schrijven dan de voorgaande jaren.

Je hebt zo gauw de neiging om te denken dat het ieder jaar toch weer hetzelfde is, maar niets is minder waar!

Even een paar feiten op een rijtje
:

  1. De koffie en thee waren vers en niet van vorig jaar.
  2. De drie koningen van vorig jaar waren er wel, maar nu in hun gewone kledij.
  3. Ik zag dat Paul Kievit ook weer een aantal nieuwe leden aan het inschrijven was, dus er waren ook weer nieuwe gezichten.
  4. De bezoekers waren allemaal weer een jaartje ouder geworden.
  5. Het was prachtig weer met bijna de hele dag zon.
  6. Peter Oppermans hield vanwege een hese stem dit keer de toespraak niet, maar wees hiervoor Paul Kievit aan en dit bleek een heel bruikbaar alternatief!
  7. Bij het tankstation voor de showroom konden geen tweetakters meer worden geplaatst, omdat het tankstation voortaan ook op zondag geopend is. En daar werd goed gebruik van gemaakt, getuige de vele automobilisten die kwamen tanken.

Peter Oppermans had evenals voorgaande jaren weer zijn autoshowroom ter beschikking gesteld voor de Nieuwjaarsreceptie waar naar schatting toch ruim 100 leden van ons “Tweetaktgenootschap” de weg naar toe hadden weten te vinden.

Twee vriendelijke dames zorgden weer voor gratis koffie en thee en lekker tussendoorhapjes. Voor een zeer geringe vergoeding kon er ook nog iets anders genuttigd worden.

Ook Harro was weer present met zijn 2tvn kledingwinkel, dus alle 2tvn-ers kunnen er weer netjes en in herkenbare clubkledij bij lopen.

In zijn toespraak bracht Paul Kievit nogmaals onder de aandacht dat o.a. uit kostenoverweging, alle berichtgevingen bij ons via de internetsite verlopen en dat er inmiddels ontelbare foto’s (13.000) op staan van alle activiteiten uit het verleden.

Bovendien is ook de activiteiten agenda voor dit jaar alweer behoorlijk gevuld.

Om die reden zijn er ook alweer enkele wijzigingen v.w.b. de datums van o.a. een kampeerweekend en het “Kruiken Toerke” door Peter Oppermans, dus raadpleeg de activiteiten agenda nogmaals !!!

Verder deed hij aan alle aanwezigen het verzoek om ook eens een kort verslagje te schrijven van bijvoorbeeld: een activiteit, een restauratieverslagje of leuke anekdotes die je hebt meegemaakt met onze tweetakthobby.

Rest mij nog om alle kartrekkers van 2tvn te bedanken voor hun geweldige inzet tijdens het afgelopen jaar en de toekomst.

Verder voor iedereen het allerbeste toegewenst in het nieuwe jaar

Ben van Nuland

Kampeerweekend Arendonk 17,18 en 19 mei 2013

We hadden er alweer lang naar uitgekeken. Het kampeerweekend van de Trabi Vrienden van Arendonk waar we toch elk jaar graag naartoe gaan. Dit jaar was de 10de editie en het beloofde iets speciaals te worden. Maar ik vertel u geen groot nieuws als ik zeg dat het  hele voorjaar al koud, somber en nat  geweest is. Ook toen ik die vrijdag namiddag met mijn mobilhome richting Arendonk reed regende het fel. Blijkbaar hadden velen hun caravan of mobilhome op de verharde parking geplaatst. Het werd me al snel duidelijk waarom. In het midden van de kampeerweide bevond zich een grote waterplas met daarin enkele rondspattende eendjes. Maar goed, ik zette mijn mobilhome op de droge rand van de kampeerweide. Omdat ik niet naar Arendonk gekomen was om over het slechte weer te zeuren, zette ik een brede smile op mijn gezicht en ging iedereen begroeten. De grote tent was aangenaam verwarmd en Paul zijn aanhangwagen met parasols en hangtafeltjes stond in de tent al klaar. Zo, dan wist ik tenminste al waar ik ’s avonds moest gaan hangen. Paul zou Paul niet zijn moest hij niet voor een grote pot heerlijke soep gezorgd hebben en waar wij ons te goed aan konden doen. Die vrijdagavond was het gezellig  in de tent. We stonden wat te buurten met iedereen die we al in kort of langere tijd niet meer gezien hadden. Maar we maakten het niet laat. Oei??!! Het is al bijna twee uur! Dan toch maar eens gaan slapen.

Zaterdagmorgen rond acht uur stonden de meesten op om te gaan ontbijten in de Gouden Arend. Sommigen onder ons waren fit en monter. Anderen hadden dan weer zulke kleine oogjes dat ik vreesde dat ze een witte stok nodig hadden om nergens tegenaan te lopen. Het hele TVA team was druk in de weer om ons van een goed ontbijt te voorzien. Stilaan arriveerden ook diegenen die voor een dag naar Arendonk kwamen. Tussen de koffie, broodjes, kaas en roerei kwamen de gesprekken los.

In de voormiddag vertrokken we voor de rit. Het was zwaarbewolkt maar droog wat toch altijd aangenamer rijden is dan in de regen. Dirk en Dirk hadden de rit uitgezet. We reden langs mooie groene landschappen richting Ham in de provincie Limburg. In deze omgeving zijn we nog niet veel geweest en het leverde me inspiratie om in deze kant ook eens een rit uit te zetten. In Ham was een stop voorzien in een soort folk café waar we met z’n allen in een grote tent konden genieten van een stuk vlaai en koffie. De lucht klaarde wat op en we reden verder. In Geel aan sas 7 hielden de meesten nog een stop om iets te drinken op  het terras van een taverne. Terug in Arendonk was het al vroeg aanschuiven voor het avondmaal. Dit jaar had men voor een Breugeltafel gekozen. Een goede keuze. De gehaktballen, pensen, krentenbrood enz….  gingen vlot naar binnen. Als dessert was er onder meer rijstpap van Fien. En het moet worden gezegd: Als Paul de soepgrootmeester is, dan is Fien dat van de rijstpap. Die avond was er een optreden voorzien van shantykoor “ Nooit te water”

Een 25 tal mannen op leeftijd begeleid op accordeon zongen zeemansliederen zoals “ De lichtjes van de Schelde” , “De klok van Arnemuiden”, “Het kleine café aan de haven” en “ The wild rover”. We kenden de strofes dan wel niet helemaal, maar de refreinen werden luid al mee wiegend meegezongen en er was ambiance volle bak. Daarna kwam Benny en Julleke ( Jimmy ) een aantal sappige anekdotes vertellen over sommigen onder ons. De overige haalden opgelucht adem omdat ze er aan ontsnapt waren. Daarna werd er nog wat gegeten,  gedronken en gebuurt aan de aanhangwagen met parasols en tafels, enfin, u kent Paul zijn constructie intussen al wel. Maar verdomme de tijd vliegt! Het was alweer twee uur in de nacht. Dan toch maar eens gaan slapen.

Zondagochtend, de zon scheen en het was warm, de plas op de camping was opgedroogd en de eendjes  zaten alweer in de sloot een stukje verderop. Tijdens het ontbijt  met zo nodig nog kleinere oogjes, verschenen de motorrijders die ons elk jaar tijdens de rit begeleiden. Dit jaar hadden zij de rit uitgezet. We reden richting Bergeijk, Neerpelt, Lommel, Postel, enz. Ook weer een mooie omgeving waar we al te lang niet meer zijn geweest. Er werd halt gehouden bij een taverne met een groot zonnig terras voor een hapje en een drankje. Het eindelijk schijnende lente zonnetje deed ons meer dan deugd. Zo ging de rit verder terug naar Arendonk waar intussen een buffetje klaar stond zodat we nog wat konden eten. Na de rit en tussen  de gesprekken door werden tenten afgebroken, caravanpoten ingedraaid en elektriciteitskabels opgerold. De meesten begonnen zich klaar te maken voor de terug reis naar huis. En dat deed ik dan ook maar eens. TVA vrienden het was weer een ongelooflijk goed weekend. Proficiat, we kijken al uit naar jullie weekend van volgend jaar.

Sam Vervloet   Merksplas

2 TVN- Nieuwjaarsreceptie – 2013

Het was op zondag 6 januari voor mij alweer de zesde keer dat ik richting Tilburg reed om naar de inmiddels traditionele Nieuwjaarsreceptie van de 2 Takt Vrienden te gaan.

En als ik het goed onthouden heb, is dit dan ook al de zesde keer dat ik er een klein verslagje van maak, dus ook een kleine traditie.

Onderweg daar naar toe, was het eigenlijk heel rustig op straat, maar in de omgeving van Tilburg vielen mij als rechtgeaarde Tweetakter al gauw twee Trabantjes op die uiteraard net als ik dezelfde bestemming hadden, namelijk naar Garage Oppermans, het enige echte “Tweetaktwalhalla” bij uitstek! (Bedankt Peter dat dit ieder jaar toch weer kan bij jou!)

Hoewel ik een half uur eerder ter plaatse was dan de aanvang van 12.00 uur, waren er toch al een aantal mensen aanwezig, wat de populariteit van de club toch al aangeeft volgens mij!

De Showroom was evenals voorgaande jaren door het organisatieteam weer omgetoverd tot een gezellige ontmoetingsruimte met zitplaatsen en statafels en dat alles omgeven met een aantal Trabanten en Wartburgs in diverse uitvoeringen. Uiteraard ontbrak de gele Trabant met biertapinstallatie van onze Belgische tweetaktvriend Paul Peeters ook weer niet.

Tussendoor werden we ruimschoots voorzien van koffie/thee en diverse hapjes en drankjes.

Het was de dag van Drie Koningen en in een hoek van de showroom stond nog een grote decoratieve kerststal. Terwijl ik daar naar stond te kijken, kwamen er plotseling drie koningen aangelopen. Zoals ik het bekeek, hadden ze zowel hun kamelen als hun tweetakters thuisgelaten. Dit waren overigens niet de bekende “Drie Wijzen uit het Oosten”, maar ze kwamen in dit geval uit zuiden, dus ook veel gezelliger!!

Bij deze gelegenheid konden we ook weer de overigens zeer geringe contributie voldoen aan Paul en ontvingen daarbij zelfs ook weer een leuke 2TVN-gadget.

Ook bij Harro in de 2TVN-clubwinkel kon ieder zijn of haar keuze maken om de kleding met daar op het bekende 2-TVN logo aan te vullen.

Intussen kwamen binnen de gesprekken op gang en ik realiseerde me op een gegeven moment ook, dat er veel overeenkomsten zijn tussen auto’s en mensen. Namelijk als ze weer een jaartje ouder zijn, dat dan in sommige gevallen ook de gebreken toenemen….

Maar hopelijk valt dat allemaal mee.

Na enige tijd gaven zowel Peter Oppermans (2TVN) als Paul Peeters (Trabi Vrienden Arendonk) enige toelichtingen over het komende activiteiten jaar en wensten iedereen een gezond en voorspoedig 2013 toe.

Ik wil bij deze dan ook graag het organisatieteam zonder namen te noemen heel hartelijk bedanken voor deze wederom gezellige en goed verzorgde Nieuwjaarsreceptie. Maar ook voor al het andere wat jullie allemaal doen voor onze prachtige vereniging 2TVN!

En we gaan hopelijk weer een heel goed evenementenjaar tegemoet. Aan de agenda zal het niet liggen, want die is al goed gevuld.

Voor iedereen het allerbeste toegewenst in het komende jaar,

Ben van Nuland

Besser Wissen 2012 “Das Fahrgestell”

Het was onze ondervoorzitter Paul die ons had ingeschreven voor de opleiding “Besser Wissen” in Eisenach. De cursus die georganiseerd werd door de Allgemeine Wartburgfahrerclub had als doel om de kennis over het “Fahrgestell” onder de leden te verspreiden. We werden dan ook op zaterdagmorgen om 9u verwacht in het Poortgebouw van de voormalige Wartburgfabriek in Eisenach.

Hoewel enkelen  aanvankelijk gezegd hadden om met de Wartburgs naar Eisenach te rijden werd er in de dagen voorafgaand  uiteindelijk toch besloten om met onze Westwagens naar ginds te rijden. Vrijdag was het dan uiteindelijk zo ver en we vertrokken vanaf garage Oppermans via Boxtel (Om de familie Kievit op te halen) richting Eisenach. Peter had enkele dagen vooraf zijn GPS laten updaten met de nieuwe kaarten van Europa maar klaarblijkelijk was er iets misgelopen. De kaart van Duitsland was niet meer beschikbaar. Het feit dat er wel nieuwe kaarten opgeladen waren van Andorra, Vaticaanstad, Turkije enz. was voor ons maar een schrale troost. Gelukkig deed de GPS van Erwin het wel en na een voorspoedige trip kwamen we tegen een uur of zes aan in onze tweede “Heimatstadt”.

Pension Sankt Peter had onvoldoende vrije kamers ter beschikking dus had Paul voor ons gereserveerd in het Ibis Hotel. Aangezien we de Ibis niet meteen konden vinden hebben we wat moeten rondrijden in Eisenach maar op zich was ik daar niet rouwig om want dan zie je ook nog eens wat.

Het hotel Ibis was een beetje buiten de stad gelegen en bood ons echt luxueuze kamers aan. Blijkbaar was ook de Opel fabriek (voormalige nieuwe AWE fabriek) niet ver af hoewel we ze niet gezien hebben. Wat moet een mens nog meer hebben! Na een deugddoende opfrisbeurt verzamelden we in de lobby om vervolgens de stad in te trekken. Langzaam aan kuierden we door de Wartburgstad. Het weer was werkelijk fantastisch, het voelde echt aan alsof het een nazomer was. Eens in de Goldschmiedestrasse gekomen deden we ook nog even de lokale boekhandel aan. Wanneer ik als een van de laatsten de winkel verliet zag ik dat het schap waar voorheen de Wartburgboeken gestaan hadden een grote leegte vertoonde. De kassierster was heel vriendelijk geweest maar had dan ook op een tiental minuten tijd gouden zaken gedaan. We liepen nog wat verder en we waren juist aan het overleggen waar we zouden gaan eten toen we in de verte een W311 cabrio zagen voorbijflitsen die richting marktplein reed. Enkele minuten later werd de W311  gevolgd door de W353 stretch en toen wisten we zeker dat onze vrienden op doortocht waren. Na wat gebrul en lawaai zoals alleen een bende echte Nederlanders dat kan produceren hielden beide voertuigen halt voor de kerk en snelden wij hen tegemoet. Het weerzien met enkele leden  van de Wartburgfahrerclub die blijkbaar onderweg waren voor – alweer een nieuwe – TV reportage was heel hartelijk: handen werden geschud, schouderklopjes werden uitgewisseld, er werd gekust en enkelen vielen elkaar zelfs letterlijk in de armen. Peter maakte van de gelegenheid gebruik om eens met de W311 een rondje rond het plein te maken maar daarna moeten onze vrienden door want de cameraploeg wilde natuurlijk verder werken. We namen afscheid in de wetenschap dat we ons de morgen daarna zouden weerzien.

Na een lekkere maaltijd in het Thais restaurant – dat we toevallig ontdekt hadden toen ik even een winkel binnengestapt was om een tube tandpasta te kopen – stonden we terug op straat. Hoewel het een vrijdagavond was leek het hele centrum uitgestorven maar we vonden het iets te vroeg om al onder de wol te kruipen. Paul wist – zoals altijd – raad en stuurde een berichtje naar Enrico met de mededeling dat het hier precies een saai provinciestadje was. De list werkte zoals gepland want twee minuten later rinkelde Paul’s telefoon en meteen wisten we waar we naartoe konden.

We kwamen uiteindelijk terecht in een leuke kroeg die volgens mij in heel Eisenach goed gekend was want we zagen mensen van diverse pluimage de revue passeren. De tijd vloog voorbij en aangezien we de dag daarop fris en monter in de les moesten zitten braken we rond een uur of een op en keerden huiswaarts.

De volgende morgen om 8u was het verzamelen geblazen aan het rijkelijke ontbijtbuffet. Aangezien Peter niet meteen opdook heerste er eventjes een vrees dat hij het niet zou halen (was hij er dan toch vandoor met de goed van oren en poten voorziene baliebediende van het hotel ?) maar net op het ogenblik dat Carlo hem wilde bellen kwam hij er aan. Het was opschieten geblazen want we wilden wel op tijd zijn voor de cursus. Rond kwart voor negen kwamen we aan het Poortgebouw van de voormalige AWE fabrieken aan en er stond al een heel ontvangstcomité op ons te wachten. Buiten het Poortgebouw was het een gezellige drukte maar tegen een uur of negen werden we gesommeerd om plaats te nemen en kort daarna kon de cursus beginnen.

Na de begroeting door Enrico werd de eerste brok leerstof aangevat: Michael Stuck gaf ons een overzicht van de evolutie van het Fahrgestell. De zeer gedetailleerde en verklarende uitleg gaf mij een heel goed inzicht en het was mijns inziens dan ook een voltreffer om hiermee te beginnen. Na de interessante uiteenzetting en de vragenronde werd er een pauze ingelast. Opnieuw werden we verrast door de grote gastvrijheid van het AWE team want er werd werkelijk een overvloed van hapjes en drankjes aangerukt. Iemand was zelfs op het idee gekomen om de broodjes zo te decoreren dat er Heimweh – Besser Wissen op stond want eigenlijk een ongelofelijk tof idee was. We lieten ons de broodjes – die met liefde waren gesmeerd – goed smaken en waren aldus goed voorbereid op deel 2.

Deel 2 werd door Enrico gegeven en er werd aan de hand van concrete voorbeelden ingegaan op specifieke problemen. Niet alleen werden er overzichtelijke schema’s geprojecteerd maar in veel gevallen werden de concrete onderdelen ook getoond en doorgegeven. En ja het feit dat het tweede deel fors uitliep in de tijd en er additionele vragen werden gesteld was het beste bewijs dat het verschrikkelijk interessant was.

Maar dan kwam het bericht dat het middageten klaar was en dat lieten we ons geen twee keer zeggen. Eerst wilden we toch nog met zijn allen een prachtige groepsfoto nemen met alle deelnemers onder het poortgebouw. Ik vond het een tof idee want doorgaans worden er hoofdzakelijk auto’s onder het poortgebouw vereeuwigd en waar konden we beter een groepsfoto maken. De vriendin van Klaus (Diana als ik me goed herinner) ging – gebukt onder een hele hoop fototoestellen – aan de slag en maakte enkele prachtige foto’s. Wille hat ondertussen de braadworsten gegrild en Kristin had Soljanka soep klaargemaakt en onder het heerlijke middagmaal liepen de gesprekken onder de deelnemers verder.

Na het middagmaal ging het richting Ostkantine voor het praktische gedeelte. We werden in 3 groepen van 10 man ingedeeld, en onze groep bestond bijgevolg bijna uitsluitend uit 2TVN’ers. Eerst initieerde Egon ons verder in enkele specifieke onderdelen van het chassis op basis van enkele modellen (auto’s volledig van hun koetswerk ontdaan). Als kers op de taart liet hij voor ons de door de AWE ontwikkelde 4-takt motor draaien die daar ook in de Ostkantine stond opgesteld. Het is een droevig verhaal want als de AWE fabriek destijds van de DDR partijleiding de toestemming had gekregen om die motor te produceren had de geschiedenis wellicht een heel andere loop gehad. Maar zoals zo vaak nemen politici niet altijd beslissingen die in het belang van allen zijn. De beslissing om een viertakt volkswagen motor in te bouwen in plaats van het door de AWE fabriek ontwikkelde model bleek achteraf de genadeslag te zijn voor Wartburg. Na de demonstratie van de AWE viertakt motor werd het tijd om door te schuiven.

De praktische oefening in verband met het remsysteem van een Wartburg werd uitgevoerd op de auto van Werner, een auto die overigens dringend aan een goede onderhoudsbeurt toe is. Onder de deskundige leiding van Klaus brachten we ook deze opdracht tot een goed einde. Ondertussen had Peter ook nog de kans gezien om een rondje te rijden op de Schwalbe van Micha.

Het derde onderdeel bestond in een bezoek aan de tentoonstellingsruimte van de Ostkantine. Meteen werd onze aandacht getrokken door de rallywagen die er te bekijken was. Met zijn allen bewonderden we het prachtexemplaar langs alle kanten. Michael Stuck gidste ons vervolgens langs de andere auto’s die er nog meer te bekijken waren en – begenadigd spreker als hij is – wist hij ons alweer echt te boeien. De tijd vloog voorbij en iemand van de organisatie kwam ons halen want we werden opnieuw in het “AWE Torgebaude”  verwacht. En ja blijkbaar was het niet de bedoeling dat we op onze lijn zouden letten want een tafel met overheerlijk gebak stond op ons te wachten. Er werden op een ongedwongen manier nog enkele vragen gesteld en enkele videofragmenten van Heimweh 2012 getoond en daarna liep het officiële gedeelte van de dag ten einde en een voor een keerden de deelnemers huiswaarts. Wij hadden echter afgesproken met de Heimweh ploeg om ’s avonds iets te gaan eten in Eisenach en omdat we het de moeite niet vonden om heen en terug naar de Ibis te rijden dronken we nog iets op het marktplein. Gezellig nakaartend bij een biertje genoten we van de fantastische goede nazomer.

Toen we rond 20u aan het Kartoffelhuis aankwamen bleken we eersten te zijn. Druppelsgewijs kwamen ook de anderen aan ondermeer ook de echt bekende AWE’ers: Misha, Klaus en Diana, Stefan en Nicole, Enrico en Angelina, Jan Gafert, Kristin en Michael.

En ja natuurlijk was er ook weer iemand die voor de nodige dosis onderbroekenlol zorgde zodat het hele gezelschap gedurende de avond meermaals moest bulderen van het lachen. De avond verliep trouwens in de opperbeste sfeer en ik nam de gelegenheid te baat om de AWE mensen eens beter te leren kennen want tijdens het Heimweh Treffen is er meestal te weinig tijd.

De cocktailbar was de uitgelezen locatie om verder te verbroederen en te verzusteren. De Nederlanders en Vlamingen (Zuid-Nederlanders) waren nog steeds op post maar ondertussen was de AWE Mannschaft sterk uitgedund en schoten er enkel nog Enrico en Angelina over. OK, Daniella Daut kwam ons laat in de avond ook nog eventjes goedendag zeggen maar ze was in het desbetreffende etablissement met een aantal van  haar vriendinnen dus heel veel tijd had ze niet voor ons.

“Gut abgefullt” zoals ze dat in het Duits zeggen sloten we de avond af en brengen onze chauffeurs Harro en Ed ons terug naar het hotel alwaar we meteen als een blok in slaap vielen.

Het ontbijt was terug overvloedig. Enkelen van ons probeerden nogmaals of ze geen Limerick kunnen bouwen die begon met “Een autohandelaar uit Tilburg, …” maar de aanwezigen  ontbeerden de inspiratie van het moment om tot een goed resultaat te komen. Na een tijdje had ik er zelf wel een gevonden maar aangezien ik vond dat ze niet altijd op de kap van dezelfde moesten zitten behield ik die wijselijk voor mezelf

Na het ontbijt moesten we jammer genoeg weer afscheid nemen van onze tweede Heimatstadt en stapten we in de wagens om terug te keren naar huis.

De terugweg verliep heel voorspoedig en met de stralende zon als begeleider kwamen we uiteindelijk in Tilburg aan.

Hartelijk dank Paul, Ed en Peter voor de leerrijke en aangename dagen

Wim Staelens

Groene Hart Rit 2012

Toen ik op 1 april, samen met mijn beste vriend en vaste navigator voor toerritten Arie, bij het vertrekpunt de Molen in Bodegraven aankwam heb ik me aangemeld bij Peter.  Ik ben gelijk lid geworden  van 2TVN  en kreeg na het invullen van het inschrijfformulier en het overhandigen van 10 euro,  de ‘ versierselen’  uitgereikt. Het beloofde een prachtige dag te worden. Het zonnetje werd door mooie stapelwolken voor het Hollands landschap afgewisseld. Eerst koffie drinken op het terras waar al vele deelnemers zich voorbereidden op  de rit. Het zou de tweede keer worden dat ik met mijn, in 2011 aangeschafte lichtblauwe Trabant limousine 601, aan een toerrit deelnam. De eerste keer was de Rond-Dom-Dordt-rit op zondag 11 september 2011, onder leiding van Harro Bos.

Op het parkeerterrein van de Molen en de directe omgeving  heb ik 23 karretjes geteld. Onze zuiderburen waren ook weer vertegenwoordigd. De sfeer was geweldig, de meesten kenden elkaar en stonden verspreid bij elkaars geparkeerde tweetakktertjes te praten of zelfs nog de laatste afstellingen te verrichtten.  Rond 12 uur kwam de stoet in beweging. Als een zwerm tot leven gekomen speciale familiesoort van ronddraaiende tweetaktviervoeters reden we weg van de Molen, in de wetenschap dat we later in de middag weer zouden neerstrijken om daar onze dorst met een goddelijke goudkleurig vocht te lessen.

Het landschap waar we door heen reden,  kon niet Hollandser! Prachtig was het. Met prachtige wolkenluchten en het zonnetje deed het polderlandschap me denken aan de plaatjes uit de aardrijkskundeboekjes van de lagere school. Dat is heel lang gelden dus.

Na een uur van onbeschrijfelijk  intens genieten in mijn Trabbie streken we neer bij restaurant “de Loet,” waar door menigeen gebruik werd gemaakt van een heerlijke lunch. De frieten, uitsmijters en kommen soep waren niet aan te slepen. Dat niet alleen de deelnemers aan de rit genoten, was ook duidelijk af te lezen op de gezichten van het bedienend personeel.  Met vrolijke en tevreden gezichten werd het tweetaktvolk op hun wenken bediend. Na ruim een uur kwam er weer beweging in de bonte stoet en werd verder gekoerst in de richting van Achterbroek door Berkenwoude naar Gouderak.

In Gouderak gingen we met gemiddeld 4 auto’s per keer het veerpontje op. Tijdens het op je beurt  wachten kregen we aanspraak van bewoners die dit spektakel niet vaak hadden meegemaakt. Tevens was dit ook weer zo’n moment om belangstellenden, iets over onze grote passie te vertellen.  Aan de overkant wachtten we op elkaar reden vervolgens weer verder  in de richting van Gouda. Het laatste stukje van de rit door het groene hart verliep verder ook zonder problemen, het weer is goed gebleven en het humeur werd alleen maar beter. Of dit te maken had met het beloofde gerstenat is niet duidelijk geworden, maar een ding is zeker; wat was het lekker!

Rest mij nog te zeggen, dat ik een super gezellige middag heb gehad en weer veel nieuwe 2t-vrienden heb ontmoet. Bedankt organisatie, jullie stralen een grote mate van gastvrijheid uit!

Met vriendelijke groet, en tot de volgende keer.

Ap Trabant


Oost-Europadag 2012

Op zondag 25 maart vond wederom de Oost-Europadag plaats. En ook weer door onze
hoofdorganisatoren  Nico Ruhe en Piet en
Marijke van Leeuwen ofwel beter bekend onder de naam “Piet Pruttel”. Toen ik
Piet bij aankomst sprak, deed hij zijn bijnaam wel een beetje eer aan, want
tijdens de voorbereidingen die dag er voor, bleek hij een voet gekneusd te
hebben, zijn hoofd flink gestoten aan een ijzeren balk en zijn rug
protesteerde. En toch gewoon doorgaan!!!!

Aangezien Piet naast een aantal DDR-auto’s ook belangstelling heeft in Russisch
materieel, waaronder  een Moskovitch 408,
een Moskvich 407 en een MZ en een CZ motorfiets, is dit een pracht gelegenheid
om deze culturen samen te brengen in een show met historisch erfgoed uit Oost
Europa.

Dit jaar kon men helaas niet terecht in de kweekkassen van Nico Ruhe in Aalsmeer en
vond Piet een andere locatie in Dalfsen bij Roodster Oostmobiel Klassiekers.

Het gebeuren vond plaats in de bescheiden showroom, buiten en in een luchtige
overdekte ruimte achter op het terrein. Uiteraard was er ook gezorgd voor de
inwendige mens, want er was koffie/thee, gebakken hamburgers en er stond ook
nog een friteswagen bij de ingang.

Op het terras kon men onder een grote partytent zitten of heerlijk buiten in het
zonnetje wat al vroeg aanwezig was. Volgens mij hebben Piet of Marijke ergens
een lijntje naar boven om het weer te regelen????

Hoewel Dalfsen een eind uit de richting van Aalsmeer ligt, hadden toch veel bezoekers
de weg weten te vinden naar Dalfsen. Waaronder ook een hoog 2TVN-gehalte en dat
doet goed bij de organisatie!

Voor elke bezoeker was er wel iets van zijn of haar gade te zien, want naast de
Russische en DDR-auto’s, waren er ook een aantal motoren uit het Oostblok te
bezichtigen.  En gezien de drukke en
geanimeerde gesprekken van de bezoekers met de eigenaren van het materieel, was
het allemaal best indrukwekkend.

Maar als ik eerlijk ben, miste ik toch wel een beetje de sfeer van de kassen in
Aalsmeer, maar ja, je kunt niet alles hebben he!

Hoewel ik niet zo’n fotograaf ben, heb ik toch een aantal foto’s gemaakt van het
geheel om een indruk te geven voor diegenen die er niet waren. En Paul heeft
die inmiddels al op de site van 2TVN geplaatst.

Bij deze wil ik de organisatie ook namens alle andere aanwezigen heel hartelijk
danken voor hun tomeloze inzet om toch weer een Oost-Europadag neer te zetten,
want hopelijk kunnen we die er in houden.

Ben van Nuland


Openingsrit OSK ( Abarth museum) 18 maart 2012

Vorig jaar had Wim S. al aangegeven dat hij ook wel
eens een rit wou organiseren en als het kon, met een bezoek aan het Abarth
museum in Lier. Na alle voorbereidingen getroffen te hebben was eindelijk de
grote dag daar.

Zondag 18 maart ’s ochtend verscheen Wim  met een gezonde portie stress om zijn eerste
rit  in de Gouden Arend in Arendonk. Eén
na één kwamen de deelnemers toe. Paul en Fien hadden de thermoskannen met
koffie en plakjes cake al klaar staan om de deelnemers een warm ontvangst te
bezorgen. Paul en Fien hartelijk dank daarvoor. Met ruim 40 opgedaagde
deelnemers waren onze stoutste verwachtingen overtroffen.

Tegen de klok van 10 moesten we dan toch maar eens
vertrekken we hadden immers een lange rit voor de boeg en we waren afgesproken
op uur en tijd. De routebeschrijvingen werden uitgedeeld en met veel blauwe
rook werd de colonne gevormd. Wim reed voorop met naast hem zijn vader met een
routebeschrijving en een GSM . Daarmee kon hij de oproepen van Gerrit en mij
van achteraan in de colonne ontvangen zoals: “ efkens wachten we staan nog voor
het rood licht” en “ ok doorrijden”.Dat was zeker een overbodige luxe want op de
route Arendonk – Lier waren er de onvermijdelijke moeilijke drukke
oversteekplaatsen en drukkere ringwegen met voorsortering.

We hadden die dag vrij goed weer. Dat was  al een meevaller. Halfweg de rit op de plaats
waar we een plaspauze voorzien hadden wachtten Lut en Jan ons op met hun
Tsjechische Praga vrachtwagen. Vanaf daar telde onze colonne 21 voertuigen van
Trabantjes, Wartburgs , een Barkas, een Volga en de Praga vrachtwagen.

Rond half een bereikten we de stopplaats een taverne
te Duffel. Daar aten we onze boterhammen op. We hadden ook wafeltjes,
chocoladebroodjes en cakejes  bij als
nagerecht of voor de arme stakkers die geen boterhammen bij hadden. Zo hoefde
er tenminste niemand om te komen van de honger. Iets na twee reden we verder
richting Abarth museum.

Daar aangekomen stond de eigenaar Guy Moerenhout ons
te woord waarna we vrij konden rondkijken in het museum en werkplaats. Velen
liepen er rond met opengevallen mond van verbazing en een groot “ wauw” gevoel.
Al deze opgefokte en mooi opgemaakte rally wagens deden velen wegdromen.
Intussen zaten de meeste dames al gezellig in de koffiehoek.

Rond de klok van vier uur half vijf begonnen de
meesten huiswaarts te keren. Met een paar mensen reden we naar Lier centrum om in
een Gezellige Irish pub na te praten over de zeer geslaagde eerste rit van Wim.
Maar Wim, wij zijn nu eenmaal dat soort van mensen die snel verwent zijn.

Daarom verwachten wij, hopen wij, rekenen wij erop
en verlangen wij dat jij ook volgend jaar een rit organiseert.

Sam Vervloet

Schelvispekelrit 2012

Op zondag 11 maart jl. ging de 2e Schelvispekelrit
van start.

Het verzamelen was weer bij de Mc Donalds in Hoogvliet.
De opkomst van 24 voertuigen was erg mooi evenals het weer.

Het was weer een heel mooie rit. nu aan de andere kant van het water
dan vorig jaar. Tijdens de rit hebben we een stuk van de Delta werken
van heel dichtbij kunnen bewonderen en onze boterhammen konden
we verorberen in combinatie met een bezoekje aan het oldtimermuseum
“de Rijke”.

Na deze pauze ging de mooie rit weer verder en eindigde we op
een mooie locatie in Geervliet alwaar er nog een hapje en een drankje genuttigd
kon worden. Helaas was het een beetje aan de drukke kant, mede doordat het
plaatselijke voetbal elftal een wedstrijd had en het natuurlijk schitterend
weer was. Hierdoor viel het konvooi na aankomst een beetje uit elkaar in
kleinere groepjes, maar iedereen vond toch een gezellige afsluiting van de dag.

Carlo en Leo weer heel erg bedankt voor al het werk en moeite
die het uitzetten van deze mooie rit gekost heeft, en als de baas een beetje
mee werkt zijn we er volgend jaar zeker weer bij.

Corné & Sonja


2 TVN-Nieuwjaarsreceptie 2012

Op zondag 8 januari was het weer zo ver, de inmiddels traditionele Nieuwjaarsreceptie van 2TVN.

Na het eenmalige uitstapje van vorig jaar naar Automuseum Doornbos in Zijtaart, waren we weer te gast in Tilburg op ons vertrouwde adres bij Peter en Riet Oppermans in hun gezellige autoshowroom. Ik was samen met mijn tweetaktminnende buurman, die bezig is om een tweetakt Yamaha motor te restaureren van 26 jaar oud. Ooit had hij er zelf ook zo een en het begon weer te kriebelen.

Toen wij daar rond 12.30 uur aankwamen, kon je al vanaf de tegenoverliggende parkeerplaats de gezelligheid zien die er zowel buiten als binnen heerste!

Zoals we gewend zijn kwamen er weer heel veel leden met hun tweetakters en stelden die op zolang het nog kon rondom de showroom. Het was dan ook een kleurrijk geheel om te zien al die Trabanten, Wartburgs, DKW’s en Barkassen. Sommigen kwamen zelfs in konvooi aangereden! Ook het weer hadden we enorm mee.

Eigenlijk had ik de Barkas ook mee moeten nemen, maar wij moesten ook nog naar een andere autoclubreceptie (de KMZ)  in het dorpje Zeeland. Uit respect hebben we de viertakter dus maar ver genoeg uit het oog weg gezet voor onze trouwe Oostblokkers.

Inmiddels was het binnen al aardig druk en konden we genieten van heerlijke koffie of thee met een heel erg smakelijk stuk gebak er bij. Dit alles werd verzorgd door gastvrouw Riet en niet te vergeten een aantal hele vriendelijke 2TVN-dames in clubkleding.

Tussendoor werden ook nog eens lekkere warme hapjes geserveerd en was er soep die we ons overigens ook goed hebben laten smaken. En voor wie zin had in iets anders was de vertrouwde  Trabant van De Arend er ook weer met de tapinstallatie aan boord.

De hele showroom was weer gevuld met tweetaktauto’s. De een was nog mooier dan de andere. Zonder de anderen te kort te doen, er stond een prachtige blauwe Trabant 601 die eigenlijk de dag er voor pas klaar was na zijn restauratie. De eigenaar die ik er over sprak, had dan ook alle reden om trots te zijn en kreeg veel complimenten.

Maar ook veel complimenten zijn op hun plaats voor Peter en Riet Oppermans en de mede organisatoren van 2TVN voor deze gezellige nieuwjaarsreceptie.

Want het is toch iedere keer weer een hele klus om de showroom om te toveren tot een waar “Tweetakt-walhalla”! Dat iedereen deze inspanningen waardeert, bleek wel weer uit de grote opkomst van alle 2-TVN-ers!

Heel erg bedankt voor deze nieuwjaarsreceptie en voor alles wat jullie het hele jaar door  allemaal doen voor de leden. Op het moment dat ik dit schrijf, heb ik de koffie bij me uit de 2TVN-mok die we allemaal als Nieuwjaarsgeschenk kregen.

Ben van Nuland

 

Lampenmuseum rit – 4 december 2011

Kerstmis valt dit jaar op een zondag. Een kerstrit organiseren is om die reden niet erg gunstig. Maar wat kan men dan zoal organiseren tijdens de koude en donkere winterperiode? EUREKA, maar ik heb het!!! Het is deze periode vroeg donker en ik weet in Geel nog een museum staan waar de geschiedenis van het kunstlicht getoond wordt. Wat kan er nu meer gepast zijn dan dat ? Ik maakte een afspraak met het museum en Gerrit stippelde de route er naartoe uit. We plakten er de datum 4 december op en zo geschiede.

Zondag voormiddag begaf ik me naar het Mc Donalds restaurant  in Turnhout vanwaar de rit zou vertrekken. Het was koud en zwaarbewolkt maar er stond niet te veel wind en het bleef droog. Het perfecte weer voor de tijd van het jaar. Een na een arriveerden Trabantjes, Wartburgs en zelfs een Volga ,een Moskovich en een DKW. Met 34 deelnemers en 16 auto’s lag de opkomst hoger dan wat we verwacht en gehoopt hadden. Tegen het middaguur vertrokken we in colonne richting Geel. We hadden een ritje van 35 kilometer uitgestippeld.

Kort maar met heel veel heen en weer gedraai  op de boerenbuiten. We zouden ruim een uur onderweg zijn tot bij het museum. Daar ter plaatse aangekomen deelden we ons in twee groepen omdat dat museum niet zo groot was en de hele bende er niet in een keer binnen kon. Gerrit reed met een deel van de groep naar een taverne een beetje verderop om er iets te gaan drinken. Allee, ik met de overigen het museum binnen. De gids begon zijn verhaal al van in de 2de eeuw met olielampjes uit die tijd. We zagen alle lampbrandstoffen door de eeuwen heen zoals olie, dierlijke olie, petroleum, was , carbuur enz….  Die mens had toch wel een uitgebreide verzameling en hij was verdomt goed op de hoogte van verlichting methodes uit het verleden.

Na drie kwartiertjes waren we zowat klaar in dat museum en was het tijd om de andere groep op te trommelen om naar het museum te komen. Dan was het onze beurt om naar die taverne te rijden. Taverne ’t is te zeggen, dat is wat op de voorgevel geschreven stond. Eens binnen had het interieur met z’n gekleurde spots en spiegelbollen aan het plafond toch een zeker discotheek gehalte. Maar de seventies muziek stond niet te luid en we hadden plaats om te gaan zitten en iets te drinken.

Na een klein uurtje kwam ook de andere groep weer in die taverne aan. Er werd nog gezellig gebuurt bij een tas koffie en een pint. Stilaan begonnen de deelnemers huiswaarts te keren. En zo hadden we weer een fijn Ostalgisch zondagje beleefd .

Daarmee is de kalender van Ostalgie Stammtisch Kempen voor het jaar 2011 alweer afgewerkt. Maar wees, gerust voor 2012 hebben we alweer een aantal rondritten in petto.

Sam Vervloet

 

Holland west rit – 8 oktober 2011

Voor zaterdag 8 oktober 2011 stond de 10de en allerlaatste Holland west rit op de kalender aangekondigd.
We hadden van te voren al gezegd dat we er toch eens een keertje naartoe moesten gaan.
Piet en Marijke komen regelmatig naar de Antwerpse Kempen om een rit van Ostalgie Stammtisch Kempen mee te rijden, terwijl ikzelf (en eigenlijk is ‘t schandalig) nog nooit op hun rit was geweest.

Die zaterdagmorgen omstreeks 8.30 uur hoorde ik een pruttelend geluid aan mijn voordeur.
Dat moest de Trabant van Wim S. zijn die me kwam oppikken om mee te rijden. We vertrokken met de Nederlandse wegenkaart in aanslag want eerlijk gezegd, als ik mij ten noorden van de lijn Tilburg – Breda begeef voel ik mij in ik-weet-niet-waar-ik-benistan.
Op de autostrade richting Amsterdam kwamen we nog een Trabantje tegen met blijkbaar dezelfde bestemming.
We moesten dat Trabantje gewoon volgen als ware het een Oost- Duitse GPS. Net voor de middag bereikten we onze bestemming in Oude Meer.
Er stonden heel wat Oost-Duitse en Russische auto’s geparkeerd.
Na even wat mensen begroet te hebben was het reeds tijd om te vertrekken voor de rit.

We kregen een routebeschrijving en een vragenblad mee zodat we onderweg goed moesten rondkijken.
Na een tijdje en een aantal kilometers gereden te hebben stopten we aan een versterkt verdedigingsfort.
Achter de één meter dikke muren was een taverne ondergebracht. Ja, er had tijdens onze aanwezigheid gerust een bom op mogen vallen, we zouden onverstoord verder genoten hebben van onze koffie. Na een poosje reden we verder tussen de open weiden en plassen die typisch zijn in het Nederlandse landschap. Als afwisseling van  uitzicht stonden we even later op een zeedijk.
Op enkele spatten regen na was het die dag droog maar er stond een zeer stevige wind. Zo konden we eens goed uitwaaien op die dijk.
We reden verder en bereikten het eindpunt van de rit. Piet en Marijke waren druk in de weer met de resultaten van de vragenlijst en de praktische proef te berekenen. Dan volgde de prijsuitreiking. Ook Piet en Marijke werden in de bloemen gezet voor hun 10de editie van hun Holland west rit.
Elke deelnemer mocht bloemen en bloembollen meenemen en zo had iedereen iets om thuis af te geven.
Dan was het tijd om naar Rijsenhout te rijden waar Piet en Marijke wonen.
In hun tot clubkot omgebouwde garage werd de kachel aangestoken om de kilte te verdrijven.
Intussen was het gebarbequede vlees klaar en konden we aanschuiven aan het buffet.
Het vlees met van alles en nog wat erbij smaakte heerlijk.
Nadat we tweemaal aan het buffet hadden aangeschoven waren we echt wel verzadigd.

Het was intussen al 20.30 en Wim en ik moesten nog de hele rit terug naar de Kempen. Dus tijd om te vertrekken.
We reden via een paar straten de autostrade op waar we sakkerdesakker …. Bijna een uur lang vast stonden in een file.
Omstreeks middernacht was ik dan eindelijk thuis. Het was een plezante maar toch zware dag.

Piet en Marijke bedankt voor deze mooie rit en als jullie nog eens iets organiseren, dan zal ik zeker geen 10 jaar wachten om nog eens te komen.

Sam Vervloet

 

Barkastreffen Podelwitz 2011

Op Donderdag  15-09-2011 zijn we met z’n vijven vertrokken vanuit Tilburg.
Onderweg tussen Einhoven en Venlo voegde de Belgishe delegatie zich bij ons
en zo gingen we met z’n zevenen op weg naar Kassel waar we gingen overnachten in het E’tap hotel. Maar natuurlijk niet voordat we op afslag 66 waren gestopt voor een 353.
Bij het E’tap hotel wachte het 8ste 2TVN lid al op ons en de kamers waren al reregeld.
Na nog gezellig wat gedronken te hebben op het terras was het tijd om te gaan slapen.

Na het ontbijt was het weer tijd de reis te vervolgen.
Na een paar uurtjes en een klein beetje oponthoud voor een kleine reparatie aan de bus van Koen kwamen we aan in Podelwitz.

In Podelwitz werden de 2TVN ers met open armen ontvangen en nadat
Peter onze duitse vrienden een klein Hollands presentje had overhandigd werd de 2TVN tent opgezet en ingericht. Met Eisenach nog in het achterhoofd werd de tent stevig verankerd met stormbanden, die achteraf gelukkig niet nodig bleken.
Aangezien we onderweg overnacht hadden kwamen we allemaal lekker fit aan.
Na het opzetten van de tent zijn we naar ons hotel gegaan voor de sleutels.
Toen was het tijd om weer wat te gaan eten en vervolgens weer naar het treffen te gaan.
Na een gezellige avond op het evenementen terrein zijn we met de fensterbus van Koen naar het hotel gereden voor een goede nachtrust.
Na het ontbijt op Zaterdag weer naar het evenementen terrein voor een gezellige dag  met alle Barkas fans en de onderdelen markt.
S’middags werd door Paul en Sonja de lunch verzorgd en genoten we van het mooie weer.

S’middags hebben we nog een bezoekje gebracht aan het DDR museum aan de overkant van de straat en zijn we met een groepje Feuerwehr Barkassen naar de brandweer kazerne geweest, maar niet voordat Paul ons had laten zien hoe je iemand uit een auto knipt.

Na het door Paul bereide dinner was het nog een gezellige avond onder het genot van een hapje en VEEEEEEL drankjes. Na het ietswat moeilijk in de barkas stappen van een niet nader te noemen 2tvn lid kwam iederen weer aan bij het hotel waar de meeste direckt in slaap vielen. Zondag was een wat regenachtige dag en nadat we de tent hadden opgebroken en de auto’s bij het hotel hadden geparkeerd zijn we met onze Feuerwehr  en Gerrit z’n Wartburg naar Leipzich gereden voor een stadswandeling, en ja geloof het of niet we zijn zelfs nog even naar de kerk geweest. Johan was voor het zingen de kerk uit. Of  kwam hij nou zingend de kerk uit? (LOL)

Op Maandag na het onbijt zijn we begonnen aan de terug reis, deze verliep zeer voorspoedig en we waren dan ook in no time en zonder problemen weer terug in Nederland. Zelfs het weer was opperbest.

Al Met Al een heel mooi weekend en Sonja had haar zwarte boekje niet nodig want de jongens hebben zich allemaal heel voorbeeldig gedragen.

PODELWITZ 2011 ZEKER VOOR HERHALING VATBAAR!.

Sonja & Corné.

 

Heimweh Wartburg treffen Eisenach 2011

Het aftellen naar het jaarlijkse Wartburg treffen in Eisenach was al maanden geleden begonnen.

In de tussentijd in april en mei nog op bezoek geweest bij Enrico voor o.a. de bruiloft met Angi, maar dat was zonder een van m’n 353’s. Het duurde daarom ook lang voordat we op donderdagochtend  4 augustus vanaf de Meelakkers langs de A67 met een groep van 2 campers + aanhangers, 5 wartburgs en 2 trabi’s de reis maakten naar Eisenach.  Dit jaar zou speciaal gaan worden aangezien we een rol mochten spelen in de documentaire die de MDR zou maken ter nagedachtenis aan de sluiting van de AWE fabriek op 10 april 1991 en het jaarlijkse HEIMWEH treffen.

Het zou de eerste echte lange rit gaan worden voor m’n wartburg met 1100 motor en Nico zou dit jaar mijn gele 353 meenemen.

We vertrokken rond 08.00uur en na een rit van zo’n zes uurtjes die zonder problemen verliepen stopten we bij het “Snitzelparadijs” op de B7 voor de interne verzorging.  Ik had met Enrico Martin en Michael al afgestemd dat we zo rond half drie bij Ifta zouden stoppen om de eerste filmopnames te kunnen maken met de MDR. Ze stonden al netjes op ons te wachten. Na enige voorbereiding vertrokken we uitgerust met camera’s op de auto’s en een camera man in de auto richting Eisenach. Na zo’n anderhalf uur met tussenstops bereikten we het Spicke terrein. Wat een bijzondere ervaring was dat!

De ontvangst door onze vrienden van Heimweh was weer als vanouds en met veel enthousiasme begonnen we aan een knal weekend! In mei, Angi en Enrico waren op bezoek in Nederland,  waren de ideeën ontstaan voor een Hollandse avond op donderdag.  Zou gezegd zo gedaan; in de tussentijd werden door Paul Kievit de nodige inkopen gedaan van oranje bitter, jenever, tot oranje verf, vlaggen, stickers en allerlei andere oranje versierselen. Ook kon natuurlijk de frituurpan en frikadellen, kroketten niet ontbreken. De avond was een groot succes!  Onze Duitse vrienden waren uitgedost met oranje pruiken en al en waren gek op de frituur! 10 dozen frikadellen verdampten als sneeuw voor de zon. De foto’s staan al in het foto album. Voor volgend jaar weer iets nieuws verzinnen….

De volgende ochtend begon een beetje miezerig, maar dat klaarde al snel op en begon al snel de zon te schijnen. Ondertussen was het al aardig druk te worden op het terrein van allerlei pluimage aan wartburgs, de een nog mooier dan de ander! De MDR kwam ook weer langs voor een interview waar onze Peer voor werd gevraagd en ondergetekende.  Daarna werd het tijd om het terrein te verkennen en op zoek te gaan naar koopjes. Dit is dit jaar goed gelukt; er stond een handelaar uit Hongarije die voor kleine prijsjes mooie spullen had liggen. Snel werd de nodige voorraad in geslagen; ik had namelijk de afgelopen periode aardig wat materiaal verbruikt aan mijn beide auto’s.

Na het maken van vele foto’s en het vullen van de kofferbak met onderdelen kwamen  vrijdagmiddag mijn ouders aan in Eisenach, die wilden het evenement nu ook weleens meemaken van dichtbij. Feest was compleet!  Na een mooie dag werd het tijd de magen te gaan vullen; een telefoontje van Harro en we konden met 30 man terecht bij St. Peter. Wachten duurde wat lang op het eten, maar smaakte weer heerlijk! Moe en voldaan werd het bedje opgezocht in afwachting van wat zou gaan komen op zaterdag.

Het werd een prachtig zonnige en warme dag; dit in tegenstelling tot de weerberichten van eerder die week.  In totaal stonden er meer dan 500 Wartburgs op het terrein met als absolute hoogtepunt de rondrit door de omgeving! Natuurlijk waren we ook dit jaar de grootste club aanwezig en kon er weer een prijs worden toegevoegd aan de trofeeenkast. Gerrit won de prijs voor jongste Wartburg 1.3. Nogmaals van harte Gerrit!!! In de middag nog de jaarlijkse Rallye Wartburg bezocht; wat een mooie rallye 353s rijden er toch rond! Ook mijn ouders de stad laten zien en beetje in de omgeving rondgereden om foto’s te maken.

Na de rondrit op zaterdagavond begon het hard te plenzen en moesten we met de hele club aan de bak om de luifels niet laten beschadigen of laten wegwaaien. Een groep zou BBQ-en op het terrein, anderen besloten in de stad te gaan eten.   Na een heerlijke nachtrust was het zondag de dag van de terugreis naar nederland. Maar niet voor we om 1100uur het evenement officieel afsloten door met alle aanwezigen een toeterconcert te houden.  Het afscheid van onze AWE vrienden zou voor korte duur zijn. Op zaterdag 13 augustus zou de documentaire die Enrico heeft gemaakt naar aanleiding van de sluiting van de wartburg fabriek aan groot publiek worden getoond op het voormalig fabrieksterrein. Daar moesten we natuurlijk bij zijn!

Zondagavond om 1900uur was ik weer thuis; de rit was voorspoedig verlopen, geen problemen of panne gehad onderweg. Dit jaar met 2 auto’s gereden en dus 2600km probleemloos kunnen rijden. Helemaal top! Goed onderhoud betaald zich terug.

Zaterdagochtend 13 augustus om half negen stapten Paul en ik wederom in de auto om naar Eisenach te rijden.  Het is nu weer aftellen naar HEIMWEH 2012…

Carlo Kuit

PS De documentaire (30min) zal op 31 augustus om 21.15uur worden uitgezonden door de MDR.

 

Heimweh Wartburg treffen Eisenach 2011

De vorige jaren viel het treffen in Eisenach net buiten mijn verlof, maar dit jaar was dat eindelijk anders. Dus kon ik toch eens naar Eisenach. Vrijdagmorgen rond 6 uur reed ik in Turnhout de autostrade op en zo’n 5 uurtjes later reed ik in Eisenach de autostrade weer af.

Ik reed verder richting centrum, het zonnetje scheen over de Wartburg en de groene heuvels. Verder richting centrum viel mijn oog op de woonblokken, de typische bouwstijl en de net iets minder opgelapte straten en steegjes die verraden dat we hier wel degelijk in het voormalige Oost- Blok waren. Gerrit had me de dag daarvoor opgebeld om te zeggen waar ongeveer ze op het terrein stonden. Toen ik het terrein opreed zag ik onmiddellijk een ongelooflijk oranje kleurige hoek met een taptrabant erbij. Mijn GPS hoefde me niet te zeggen: “Bestemming bereikt” dat had ik zo al wel begrepen.

Na mijn mobilhome geïnstalleerd te hebben was het tijd om iedereen te begroeten en met een tasje koffie plaats te nemen in de schaduw onder de luifels, want het was best warm die dag. Het terrein liep steeds voller met kampeerders en Wartburgs. De dames van ons gezelschap werden naar het stadcentrum gebracht om te gaan shoppen. De mannen bleven op het terrein wat Wartburgjes kijken, een braadworstje eten en wat mannen praat vertellen al dan niet in het Duits. Als in de latere namiddag de dames terug waren en hun echtgenoten getoond hadden wat ze allemaal gekocht hadden, was het tijd om naar een restaurantje ergens in het centrum van Eisenach te gaan. Met onze bende van ruim 20 personen zat dat zaakje goed vol.

We moesten wel even wachten vooraleer we ons avondmaal voorgeschoteld kregen. Maar een goeie schnitzel met gebakken aardappeltjes en een stevig glas bier maakte het wachten de moeite waard. Terwijl we zaten te eten viel een goed getimede regenbui, die ook weer over was toen we het restaurant verlieten. We reden terug naar het terrein waar we die avond niets anders te doen hadden dan ervoor te zorgen dat de biervaten in, op en rond de taptrabant niet vol zouden blijven. In de loop van de avond passeerden er ook heel wat Duitsers het 2TVN hoekje. Waarschijnlijk wisten zij ook wel dat het bier er rijkelijk vloeide. Maar enfin, uiteindelijk werd het dan toch later en werd het tijd om te gaan slapen.

’s Morgens als we ontwaakte was het grijs en hingen er sluiermist in de heuvels Maar halfweg de voormiddag klaarde het uit en kwam het zonnetje erdoor. Het was al flink druk op het terrein en op het middengedeelte stond het vol met netjes in rijen geparkeerde Wartburgs. Wauw !!! Dit zijn er zeker een stuk of euhh ..euhh..?? Zéér Véél moeten er dat zijn. Tussen al die auto’s reden hier en daar ook wat Schwalbe en Simson brommertjes rond. Meestal hadden de bestuurders dan een bijpassende ouderwetse en hopeloos zielig uitziende pothelm op hun kop. We slenterden wat over het terrein en eens langs de kraampjes met onderdelen, boeken, miniaturen en allerhande ost prullaria.

Om twaalf uur stapten Wim, Gerrit en ik in de pendelbus om naar het museum te rijden. De bus stopte op verscheidene plaatsen waar een gids vertelde over de geschiedenis van de autofabriek van Eisenach. Bij de befaamde ingangspoort aangekomen deed de gids zijn uitleg over de fabriek die daar stond. Maar de sowieso al niet luid pratende gids werd aldoor overstemd door af en aan rijdende Wartburgs wiens eigenaars persé een foto  wilden nemen van hun auto onder de poort met het  AWE opschrift.

We gingen verder naar het museum waar we aan de hand van een grote maquette konden zien hoe de fabriek er destijds uitzag. Met arbeiders, bedienden, ingenieurs en onproductieve voor de voeten lopende partijfunctionarissen samen waren hier destijds 10.000 mensen in de fabriek bezig. We konden zien dat nog slechts een derde van de fabriek er nog staat. Maar de fabriekshal naast het museum was met zijn voor de helft gesneuvelde glasramen en op het dak en uit de gevels groeiende bomen, niet meer dan een grote ruïne. Allee vooruit, we moesten weer de bus in voor de terugrit en het liefst niet te lang want het was verdomd warm die dag.

Terug aangekomen op het terrein bleef ik het liefst onder een luifel in de schaduw. Dit was mijn inziens de beste plaats met dit warme weer. Rond 5 uur was de prijsuitreiking. We kregen de prijs voor de grootste aanwezige club, dus waren we met zoveel mogelijk verzameld om ons goed te laten horen. Gerrit kreeg ook de prijs voor de jongste Wartburg op dit treffen.

Na de prijsuitreiking begonnen de vrouwen aan de voorbereiding van de BBQ ( Wat hebben wij toch lieve vrouwtjes hé ) terwijl de mannen vertrokken voor een rondrit van ongeveer 30 kilometer in de omgeving van Eisenach. De lange colonne Wartburgs reed door de dorpjes met veel getoeter, handjesgezwaai, flitsende fototoestellen en veel blauwe rook. Oei! Hing daar boven de blauwe rook geen grijze wolkenmassa die steeds grijzer en grijzer werd. Nogmaals : “oei!” bij het oprijden van het terrein vielen de eerste regendruppels op de voorruit van de auto. Een stevige windvlaag stak op en het begon te stortregenen. Op dat moment kwam het goed van pas dat we de grootste aanwezige club waren, zo hadden we tenminste genoeg handen om luifels en plastiek zeilen vast te grijpen en ter plaatse te houden.

Na een kwartiertje luwde de wind en regende het nog maar een beetje. We konden aan tafel voor een heerlijke BBQ. Na het eten hadden we nog wat tijd om wat te drinken en te buurten en dit veilig onder een zeil want het regende nog de hele avond en nacht. Tegen middernacht volgde nog wat vuurwerk en claxongetoeter. Daarna werd het stil en konden we gaan slapen. ’s Morgens was het heel wat rustiger en stiller op het terrein. Misschien kwam het door de regen of misschien lag ieder zijn roes nog uit te slapen.

Na het ontbijt vertrok ik maar eens naar huis. Het hield op met regenen en zo’n 5 uurtjes later na een vlotte rit kwamen we thuis in Merksplas aan.

Het was een plezant en geslaagd weekend. Ze zien me in Eisenach zeker nog terug.

Sam Vervloet

Hieronder staan de rest van de verslagen van 2011.
Door op de regel te klikken komt het verslag van het genoemde evenement vanzelf naar voren.

Kampeerweekend Udenhout 2011 - Lilian Graumans (733) Kampeerweekend Arendonk 2011 - Peter en Riet (618) Polderrit 2011 - Sonja en Corné (569) Schelvispekel rit 2011 - Sonja en Corné (620) Thema Sleuteldag Dordrecht - Paul Kievit (600) Oost Europa Dag 2011 - Roy van der Geld (559) Nieuwjaarsreceptie 2011 - Paul Kievit (710) Nieuwjaarsreceptie 2011 - Ben van Nuland (612)

 

Reacties zijn gesloten.